Texts

Johan Debruyne - 2013

Ik volg het oeuvre van Mieke Teirlinck (°Brugge, 1959) sinds het prille begin. Sinds halverwege de jaren ’90, toen ze na 8 jaar lering “cum laude” de academie van haar geboortestad achter zich liet. Ik zag haar initiële tentoonstelling.

In aanvang was er in hoofdzaak de schilderkunstige bravoure. In prille recensies werd met regelmaat verwezen naar Freud, Monet en Cézanne.  Verwijzingen die kunnen tellen, maar die de kunstenares eigenlijk niet in dank afnam. Het is waar dat ze opkeek en nog opkijkt naar tal van kunstenaars. Ook naar oude meesters. Hoe die met het licht toverden. Compositie, kleurgebruik en de manier waarop de verf wordt aangebracht, het houdt haar allemaal in de ban. Ze kijkt zich de ogen uit. Maar wil vooral...

Atelier Magazine
Isabelle De Baets - 2013

Mieke Teirlinck houdt getrouw vast aan de schilderkunst om de werkelijkheid na te bootsen. Schilderkunst en haar vermogen tot nabootsing of mimesis:  Het was en blijft tot op vandaag het belangrijkste gegeven binnen de schilderpraktijk.  Tijdens zijn zoektocht naar een eigen beeldtaal is de schilder nooit louter bezig met de getrouwe weergave van de zintuiglijke werkelijkheid, eerder wil hij een essentie uitdrukken die achter de werkelijkheid verborgen zit.  Al van in de Klassieke Oudheid hanteert de filosoof Plato de metafoor van de grot om het onderscheid tussen beiden aan te geven.  De vastgeketende grotbewoners ervoeren de schaduwen die nabij de ingang van de grot op de rotswanden verschenen als werkelijkheid, terwijl het maar om...

uit tekst voor Tea for Two, tentoonstelling in Villa de Olmen met Xavier Tricot
Marc Holthof - 2011

Mieke Teirlinck (Brugge, 1959) kreeg een kunstopleiding, maar ze begon slechts te schilderen in 1992 nadat zij en haar man terugkeerden na een verblijf in Suriname en Frans Guyana. Ze begon met avondles te volgen aan de academie van Brugge. Langzaam maar zeker ontbolsterde ze zich tot een schilder met een indrukwekkende eigen visie.

Fragiliteit staat centraal in haar oeuvre. De fragiliteit van het licht dat ze steeds weer opzoekt, maar ook de fragiliteit van de onderwerpen die ze weergeeft.  Haar oeuvre is erg divers: landschappen, stillevens, portretten, naakten  - maar fragiliteit in al zijn betekenissen is steeds weer het sleutelwoord ervoor. Ze weigert het keurslijf van een kader voor haar doeken: ze laat de beschildering...

Copyright Zwart Huis
Johan Debruyne - 2006

Na een regentaatsopleiding Plastische Opvoeding volgt Mieke Teirlinck Schilderkunst aan de Brugse stedelijke academie voor schone kunsten met Lode Blomme en Robert Devriendt als leermeesters.
Mieke Teirlinck schildert in ruige toetsen mensen en dingen van bij ons en nu : portretten, naakten, stillevens en landschappen. Geen situering, geen achtergrond. Haar werk gaat niet om de esthetiek maar om de waarachtigheid van mensen en dingen.
De doeken getuigen van eenvoud en vakkennis.
Belangrijke stappen in haar carrière waren de reeks “Koppen 2002”, portretten die ze realiseerde in opdracht van de curatoren van “Brugge 2002, Europese Culturele Hoofdstad” en haar van op de rug geziene naakten die ze voor het Brugse...