Texts

Johan Debruyne - 2013

Ik volg het oeuvre van Mieke Teirlinck (°Brugge, 1959) sinds het prille begin. Sinds halverwege de jaren ’90, toen ze na 8 jaar lering “cum laude” de academie van haar geboortestad achter zich liet. Ik zag haar initiële tentoonstelling.

In aanvang was er in hoofdzaak de schilderkunstige bravoure. In prille recensies werd met regelmaat verwezen naar Freud, Monet en Cézanne.  Verwijzingen die kunnen tellen, maar die de kunstenares eigenlijk niet in dank afnam. Het is waar dat ze opkeek en nog opkijkt naar tal van kunstenaars. Ook naar oude meesters. Hoe die met het licht toverden. Compositie, kleurgebruik en de manier waarop de verf wordt aangebracht, het houdt haar allemaal in de ban. Ze kijkt zich de ogen uit...

Atelier Magazine
Isabelle De Baets - 2013

Mieke Teirlinck houdt getrouw vast aan de schilderkunst om de werkelijkheid na te bootsen. Schilderkunst en haar vermogen tot nabootsing of mimesis:  Het was en blijft tot op vandaag het belangrijkste gegeven binnen de schilderpraktijk.  Tijdens zijn zoektocht naar een eigen beeldtaal is de schilder nooit louter bezig met de getrouwe weergave van de zintuiglijke werkelijkheid, eerder wil hij een essentie uitdrukken die achter de werkelijkheid verborgen zit.  Al van in de Klassieke Oudheid hanteert de filosoof Plato de metafoor van de grot om het onderscheid tussen beiden aan te geven.  De vastgeketende grotbewoners ervoeren de schaduwen die nabij de ingang van de grot op de rotswanden verschenen als werkelijkheid,...

uit tekst voor Tea for Two, tentoonstelling in Villa de Olmen met Xavier Tricot
Marc Holthof - 2011

Mieke Teirlinck (Bruges, 1959) suivit une formation artistique mais commença seulement à peindre en 1992, après un séjour avec son mari au Suriname et en Guyane française.  Elle s’ épanouit, se métamorphosant en une artiste-peintre dotée d’une vision personnelle impressionnante. 

La représentation de la fragilité est le thème central de l’oeuvre de Mieke Teirlinck.  La fragilité de la lumière qu’elle recherche constamment, mais aussi la fragilité des sujets qu’elle représente.  Son oeuvre est très variée: paysages, natures mortes, portraits, nus.  La fragilité sous toutes ses formes demeure le mot-clé de ses oeuvres.  Elle refuse d'encadrer ses toiles: la peinture est appliquée à ras bord, laissant la toile...

Copyright Zwart Huis